Unutmak kolaysa gelde sen unut
Ne heves bıraktın nede bir umut
O deli gönlünü sen bensiz avut
Gezdiğim yerlerde hep seni anıp
Hasretle özlemle maziye dalıp
Acıyla kederle baş başa kalıp
Bu akşam güneş yine sensiz battı
Yine karardı bütün dünyam
Efkar doldu bu yüreğim
Çakmak çakma oldu gözlerim
Can kalmamış yürümüyor dizlerim
Yıl, 1999, 17, ağustos gecesi
Saatler ilerlemiş gecenin üç sıfır ikisi
Bu öyle bir uğultuki ürkütüyor her kesi
Nasıl sevdim ben seni bilemiyorum
Boynuna sarılıp seni öpemiyorum
Acılarla dolmuşum ben ölemiyorum
Sen zalimin biriymişsin nerden bileyim
Aldım haberini uçan kuşlardan
Mutsuzmuş gittiği yerde sevdiğim
Şişmiş o gözleri akan yaşlardan
Düşmüş amansız bir derde sevdiğim
Köşklerin sarayların var katlarınla yatların
Fakir alo diyemiyor senin özel hatların
Ayağın toz görmez en güzeli saltanat ların
Sür sürebildiğince arkadaş bumeydan senin
Şişeler boşalmış kadehim yarım
Çektikçe dağılır derdim efkarım
İçmeden hayatta nasıl yaşarım
İlgilen şişeler boş meyhaneci
Uzatsam ellerim bomboş kalıyor
Acılar ve kederler beni sarıyor
Gözlerim dünyayı birhoş görüyor
Gidiyorsun beni hiç düşünmeden
Hasretine nasıl dayanacağım
Son defa sarılıp veda etmeden




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!