Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Köylerde kasabalarda nice Ayfer öğretmenler neler nelen öğretmiştir çocuklara, köylülere, köy kızlarına... Hayatı, kitabı, görgüyü, uygarlığı...
Çelikli hep coşkulu bakmış görmüş.
İnsanları sevmiş saymış.
bir de elhan-ı şita vardı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta