Sen yüreğime küstüğünden beri kovuyorum yıldızları gecelerimden...
Ay kendi şavkına vuruyorken suretini,
bir çocuk doğuyor ruhuma o an gözleri senden kalma...
Merve'de Hira'da yankılanırken ayet saydığım adın,
senden kalan gözyaşlarıyla yıkıyorum kirli ruhumu ve secdene duruyorum...
Alnımın çatından vuruyor yalnızlık,,
ben öfkemi sırtıma alıp
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta