İnsan en çok aydınlıktan korkuyor
Kalın perde takıyor camlarına
Aydınlık bozacak uykularını
Sisli bir camın arkasından seyretmek dünyayı
Çocukluğunda giydirilmiş kalın gözlükler
Hayata hep bir utanç ve suçluluk ile bakıyor
Hep annesini yerinde görmek istiyor
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta