İnsan en çok aydınlıktan korkuyor
Kalın perde takıyor camlarına
Aydınlık bozacak uykularını
Sisli bir camın arkasından seyretmek dünyayı
Çocukluğunda giydirilmiş kalın gözlükler
Hayata hep bir utanç ve suçluluk ile bakıyor
Hep annesini yerinde görmek istiyor
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta