Bazen hissedersin onu,
Oda duvarının arkasında ki karanlığı.
Memnunsundur bir lamban olduğuna,
Gecenin karanlığında kaybolmak endişesi varya,
Yıkar seni düşün düşün...
Korkarsın, karanlıkta birileri gelip bitti diyecek diye,
Bilinmeyen birileri, dost bildiğin birileri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta