Karanlığın son haddine vardık sonunda.
Zifiriyat sokaklarımızın gece bekçisi.
Köşedeki evin penceresinden mum ışığını seyredenler artık yok.
Mumu ateşleyenler artık kül.
..Ve artık mum haznesindeki eriyik görüntüsünden ihtişamlı şamdanlara mum edilmeyi beklemiyor.
Susuyor..
Anlıyor..
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta