Mevsimleri tuttum ellerinde, hep soğuktular,
Samanyolu’nun aydınlanma telaşında bir yıldızı kaymış,
dünya rayından çıkmış.
Kaygılandım bak şimdi durduk yerde…
Çelik kuvvet telaşlı koşturmakta;
Feleğin çarkı münhal kalmış,
münferit çokhücreliler nefaset içinde…
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta