İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kalp aşkı pompaladıkça aşk gaza geliyor.Kimlik de dinlemiyor öyle.İnsandan uzaklaşıyor.Kelebek misali ömrünü zamana yetiştirmeye çalışıyor.
Daha fazla gecikme artık,kalbim pas tutacak yakında
Sevecek seni de senliği de en sonunda...
( Sevdanın ismi de yok kimliği de, sadece askla atan iki kalp gerek sevdaya! )
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta