benim için; SEN
somutsun ama soyutsun
varsın ama yoksun
canlısın ama yapaysın
solumdasın ama sağsın
yaşıyorsun ama yaşayamıyorum
sen son derken,
ben hep vira derdim
tabi bilirdim
her başlangıcın doğal bir sonu olduğunu
ama senin de bilmeni isterim;
son dediğin şey kimi zaman,
Mutluluk yaksın
İçindeki umutları
Sen giderken
Bize kurşun
Sıkıyordu geceler
Ben gidişine bakarken
Sus pus olur susmalarım
gecenin ortasında
ellerin ellerimde
yanımda olmalıydın
Düşünceme düş olmalıydın
Çocukluk cehalletten bizi geleceğe götüren en güzel dönemdir
zamanla büyür ve anlarız
aslında olgunluktur kimi zaman susmalarımız
belki de içsel çığlıklarımız en derin anlamları taşır yüreğimizde
bizi acıdan var eder yeniden
içimizdeki vicdan ve dup duru saflığımız
seni yıldızım seçmiştim
gökyüzündeydin
bir gün düştün yer yüzüne
ama ben gökyüzündeki yıldızımdan
vazgeçemedim
Sen Yoktun, Hatıralar Vardı
Sen yoktun... Hatıralar vardı odamın köşelerinde, Bir sessiz kalp, sessizce seni bekliyordu, Perdeyi kıpırdatan yüreğimin ayak sesiydi.
Sen yoktun... Cezvede kalan son telve, Yarım kalmış bir sohbet gibiydi. Masanın üzerinde unutulmuş bir gül, Kurudukça biraz daha ben oluyordu. Sen kokuyordu.
Serin sular gibi akıp gittiğin temmuz ayında. İçime yakan sıcağa inattın sen.
Aydın Gürz
Senin sesinde
Ben sükutum
Gerçekliğinde ise
Hayalin hayaliyim
Ses verip bozmak istesende sessizliğimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!