yoruldum belki de
her açıdan
belki de keşkelerden sıkıldım
çok yorgunum son zamanlarda
ve her şeyden vazgeçen şair
seninle aynı besteyi söylüyor içim
Kendinden yorulur mu insan?
Yorulur.
Hem de eti ile tırnağı ile... dili, dişi hatta kemiği bile.
Yoğrulur dertlerle de, bir türlü bitmez çilehanesi.
Kendine yetmez yetemez hal alır benliği.
Sorgular bildiklerini.
Yokluğunun derdindeyim
Gurbet değil seninleyim
Ver elini ver sarayım
Ben senin tenindeyim
...
Aydın Gürz
Artık hayatım boş ve anlamsız.
Yaşanmıyor tek başına yarsız.
Gönlüm sende kaldı vefasız.
Söyle yaşar mı bu can cansız.
İlerde karşına çıkarsam ansız
Yastayız ülkem
Elimi nereye atsam
Kanıyor, acıyor, dökülüyor her yanım
Kelime yetmiyor anlatmaya
Paramparça duygularım
Yıkılıyor tüm hislerim
insan zamanla acılara direnme gücünü artırıyor.
zor dediğin kadar zor olmuyor
yeniden yeniden yıkılmalar
...
aydın gürz
yıllar akıp gidiyor
dur demek olmaz
seneler şahittir
bir tanıdık sima
resimde gördüklerim...
anılarımda saklanılan
Bak yıllar geçti aradan.
Al canımı al yaradan.
Beni kurtar bu beladan.
Ağlamasınlar ardımdan.
Hiç haber gelmedi yardan.
Yıllar yıllar sonra
Yıllar yollardan sonra
Hayatlar, mekanlar, şehirler
Bile değişmişken
Nereden çıktın geldin aklıma
Emin olmadım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!