AYDIN ERYILMAZ HAYATI
Rüzgar esti bu gönlüme.
Geceler yine karanlık, sensiz.
Çık gel artık, çık gel.
Kalpten kalbe...
Sen, özlemek nedir bilir misin?
Bu gönlüme bir melek düştü.
Seni sevmenin günahı bu mu?
Anlatamadığım öyle anlar var ki...
Yine seni özlüyorum, yine seni seviyorum.
Huzur nedir bilir misin sen?
O, sende sevgilim.
O gözlerin ne güzel yar!
Kalbinde huzur bulduğum...
Güneş açmış gönlüme.
Geceler yine sessiz, karanlık...
Gözyaşları içinde bir fırtına.
Yine sevmişim bir güzel...
Adı bende saklı.
Aydınlık olsam yüreğine,
Elini kalbime koy, sevgili.
Mahşer günü de yine seni severim...
Bırak ucuz çiçekleri;
Aşkına köleyim ben, sevgilim.
Unutmak mülkü mü seni?..
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!