Ruhuma fısıldayan kadın, merhaba…
Gözlerin güneş sanki doğar bana.
Bu gönlüme sen prenses ol,
Tahtını kur, yıkılmasın asla.
Ah… O gözleri cennet yarim,
Ufuklarda bir yol varmış da
Haberim yok sevgili…
Sana anlatmak istiyorum içimde büyüyen
O sessiz, o derin sevdamı.
Söyle bana…
İçimde hep bir fırtına var sanki,
Özlüyorum… Özlemek bile güzel.
Sol yanımda hep sensin,
Yüreğimde yaşayan tek hayal.
Sevdaya düştüm en derinlere.
Kimse umurumda değil, yar,
Seni seviyorum, huzur bulduğum insan.
Bazen yıldızlara dalarım sessizce,
İçimde kıpır kıpır bir özlem büyür.
Güneş yine vurur yüzüme,
Özlem kokar burnumdan.
Sana şiir yazsam, yeter mi bilmem,
Elagözlüm, nerdesin?
Seni özlemek mi, yoksa yüreğimdeki bitmeyen yara mı,
Hangisi daha ağır bilmiyorum sevgili…
Belki de bir fırtına kopar içimde,
Seni sevdiğimi söylesem asarlar beni.
Ölümden korkmuyorum aslında,
Bu dünyada bir sen, bir de ben varım,
Seni özlüyorum, seni seviyorum kadın.
Rüzgârın esintisinde siyah saçlı bir kız,
Merhaba gönlüme nefes olan yıldız.
Soğuk yüreğim kime ısındı,
Ben herkese hep iyi oldum.
Ama kimse gönlümü almadı,
Hep ağladım, hep…
Bir sonbahar günü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!