aydın çığlığı
ormanda-asırlık ağaç gölgesindeyiz, kardeşçe ve birlikte
yaşayan, o bir yeni zamanlar dervişi aydın boysan amca:
“sallanan masada, ırakı içilir ama sallanan adamla, içilmez
hele hele bir şerefsize ‘şerefe’ diyerek, bardak kaldırılmaz”
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Orman katliamı karşısında aydınların çığlığı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta