Aydın Çetinkaya Şiirleri - Şair Aydın Çe ...

PİŞ
Mikroplar boyutunda çiplerin yaptığığı iş,

Zerre olan haliyle aklın özüne bahşiş.

İşine bahşiş diye maharetin süslensin,

PİŞMİŞİZ(özleşim)
Cennet gibi denilen bu dünyaya düşmüşüz.
Minnet dibi elenen bu hülyayı eşmişiz.
Bin kavgada sınanan sınırlara zorlanıp,
Cinnet beteri olan bunaltıya pişmişiz.
AYDIN ÇETİNKAYA

ŞAŞIRTTI
Düştüğüm yere düşen iriler,
Bir baktım benden bin kat diriler
Gün geldi gördüğüm beni şaşırttı
Hepsi fenalıkta benden geriler.
Aydın Çetinkaya

PEŞİME
Peşlerine düştüğüm peşime düşenlermiş.
Asırlar öncesinden sırları aşanlarmış.
Yetiştikçe ruhumu ruhuyla süsleyerek,
Adımıma and bulup benimle koşanlarmış.

TADINA
Aşk denilen nimetin tadını alsa gönül,

Dünya denen faniyi bakide görür gönül.

TAHTGÂHINDAN*)(*
Kendini ışıtsan güneşin tahtgahından
Kendini görürsün özünün ruhgâhından
Fendini sunarsan dimağın muhkeminden,

Bilinmez bir yerde dallanır ahtım benim
Bulunmaz bir yerde ballanir bahtım benim.
Ahtım ile bahtım cenge girince bende,
Gülünmez bir yerde sallanır tahtın benim.

TAHTIN*)(*
Açgözlüye dönükse ruhundan gelen ahtın,
Tokgözlüyü srvişte asılsız güler bahtın.
Kalbindeki cevapsa sebepsiz olan cismin
Aç toklara çatışta değersiz kalır tahtın.

TAK
Çekiçle çivinin buluştuğu yer,

İnsandaki zihnin oluştuğu yer.

Tak sesi yükselir göklere

Rüzgârın estiği yerde toz olan ,
Yazıktır küllerin ardında kalan.
Kül olsan toz olsan kime ne fayda,
Rüzgâr sen değilsen hayatın talan.