Önünde durulur mu hiç
Bir suyun
Bir de ateşin
Nam da böyledir
Gerçekler de
Ne güzel bir karşı gelişti
Belleklerimizde bir yığın düşünceyle
Olanca görüntü kirliliğinin içinde
Ne güzel de gelmiştik göz göze
Çarpışmıştı bakışlarımız
Seninki yere düşmüştü
Yakın geceleri
Ateşe verin karanlıkları
Bu kadar yalnızlık
Bu kadar hüzün yetmedi mi?
Yıkın solgun yürekleri
Gün batımına yürüyorum, inadına
Yahut güneşe karşı
Arkamda yalnız, gölgem
Ve ben yürüyorum aslında
Karanlığa karşı
…
Kaçamak hislerini
Çek kirpiklerimden
Anlayacaklar baktığını
..
Sus, kimse bilmesin
Biten bir günün ardından
Bitmeye aday bir gün daha başlıyor
Vakit sabah, tanyeri ağarıyor nazlı nazlı
Ezan inletiyor yeri göğü
Kıldığım namaz huzur veriyor ruhuma
Dışarıda ciğerlere çekilesi hava
Varlığınla yokluğun bir olsa
Ama hep var olsan
Görüşümün sınırları kalksa
Hep gözümün gördüğü yerde olsan
Gözüm sadece seni görse
Gördüğüm hep sen olsan
Şiiri arıyorum
Durmadan, yazarak
Ter döküyorum
Durmadan, düşünerek
Sesini duyuyorum
Yaşantılardan
Göklere çıkılır parklarda
Bulutlara
Devlerin saçlarına
Uça uça
Sallana sallana
Büyür çocuklar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!