Geceye sarıldım yine düştüm yollara
Ay da parlamıyor bu gece yalnızım
Uzakta bir ışık gördüm ay sandım ama
O senin ışığınmış,meğer yanılmışım.
Gökte ay ararken ben seni buldum
Işığın bana aydan ziyade
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel teşbik, ay ışığını benzeten şair çokdur sevdiğine,sizinkide içlerinde seçkin durmuş...
Kutlarım Harika olmuş
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta