Adım Eylül
Boz bir sonbaharım ben
Ağaçlarım dökerken yapraklarını
Gökyüzüm ağlar her gitmenin
Her vedanın ardından
Temmuz diyenler olur ara sıra
Yeşerir içimde umutlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta