Ben Ankara ayazında, buz kesmiş nöbetlerdeyken,
Sen meğer çoktan ellere yar olmuşsun.
Ben uykusuz, gözüm yolda şafağı beklerken,
Sen yabancı gönüllerde muhabbet kurmuşsun.
Sizi Allah’a emanet edip de çıktığımda evden,
Meğer sen o an Allah’ı çoktan unutmuşsun.
"Sen üşüme" diye ben ayazda nefes tüketirken,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta