zordu hüzünler okulunda öğrencilik
kabuksuz kalmış istiridye içiydim
sığındım kirpiklerimin siperine
uzak bakışlar giyinmeyi öğrendim
geri çekiliyordu vuruşarak
dağlarıma konuk bir kaç militan
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Benim sözlerim şiire değil, parazitlereydi.
Şiire dair bir sözle katkıda bulunalım o halde bu hususa da:
Anlaşılmamak değil, anlaşılmaz olmaya çalışmaktır vahim olan. Yoksa Hz. Mevlana da dedi: 'Derunumdaki esrarı kimse anlayamadı'... O anlaşılmak için yazmıştı. Onu anlayamadığını itiraf erdemdir elbette. Nasılsa anlaşılmayacak sözler söylemenin ya neresindedir erdem?
Kabul: İtham da etmeyelim. Anlaşılmamak için yazmışsın da demeyelim. Hüsn-ü zan ile diyelim ki o ancak böyle anlaşılabileceğini veya böyle daha iyi anlaşılabileceğini ümit etti, ben bugün anlayamadım, başka bahara...
çok güzel olmuş yüreğinize sağlık..
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?sair=63916&siir=1336848&order=oto
yukarıdaki linkten yeni şiirimi okuyabilirsiniz.teşekkürler..
Bir yerde küçük insanların gölgeleri uzamaya başlamışsa orada güneş artık batıyor demektir. (Çin Atasözü)
Gölgesi uzamakta olan küçük insanlar kendilerini artık küçük insan görmediklerinden böyle sözlere ne kadar doğru diyor da olabilirler bu esnada. (Selçuk Bekar notu)
Kaybedilen puan olsun yeterki yüreğin bir kaybı bulunmasın.Emeğinize sağlık.
Kanra 545' e kesinlikle katılıyor.. hem şairi hem de bu yaklaşımı kutluyorum.. saygılarımla..
günün şiiri olamaktan çok uzak üzülerek 1 puan veriyorum.
Kutlarım bu güzel şiiri...Kurulu gönülden tebrik ederim...SAYGILARIMLA
simdi koca bir enkazin karsisinda oylece dikilimis izliyorum kendimi..ve yeni bir ben icin bekliyorum.Daha ne kadar surer saskinligim ,gel ...ve sen yor beni..
yıkıl!
her tuğlasında payım olan duvar
yıkıl!
ele verdi kendini binlerce yıllık bilmece
yıkıl demek düşer sadece
Bilmeceyi bilemeyince
Oysa bilmek için
bilmeyi istemek gerek
ne yapsın bilmece
sen istemeyince.?
yıkıl demek kalıyor
sadece.
sonra yıkıl diyen
kensisi yıkılıp
gidiyor gizlice:
Hayat böyle güzel
sanırım
o yuzden giz/lice.!...
nice uzun geçitlerden geçtim
yoruldum kaçışlardan, kayboluştan sıkıldım
dingin ellerimle avuttum
düşme korkusundaki bedenimi
giyindim tenime yıkımdan artakalan beni
ve artakalan beni giyindiğim ben ise en son çığlığımdaki enkazımdı...
enkazımın nabzına değen her şiir bir bedelin düş iziydi...
sizi okumak ne güzeldi şair...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta