Zemherinin son çırpınışları
Ayaz vurmuş bu gece gene
Sokaklar sessiz ve soğuk,
Hüzün yüklü kaldırımlar.
Karakış hükmünün zirvesinde.
Elmas gibi sert ve keskin,
Ayaz yemiş geceden artakalan sabah.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




-Serçe olası geliyor insanın;
Ölümüne ayaz yemek olsada
Özgürlüğün ucunda.
Şiir işte burada şiir olmuş... özgürlüklerin bedeli hep ağır...
Saygı ve sevgi ile...
Benim şiirlerimi okudunuz mu bilmiyorum ama o serçe benim sanki..serçeler unutmaz inanın geri dönmeseler bile...etkilendim...yüreğinize sağlık...Zeynep Ozan...
ellerinize yüreğinize sağlık, duygularımı yansıttıniz. serçe olmak vardı ömrü az ama özgürlüğü yaşamı boyu.
Çocuk duyarlıklarını çok güzel yakalıyorsunuz. Bu durum diğer şiirlerinizde de ön planda. Serçelerden insanlığa güzel alegorik bir pencere açıyorsunuz. Bir Türkçe öğretmeni olarak çocuklarıma derslerde okuyacağım bu şiirinizi. Çok güzel.
A.Z.ÇAMUR
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta