Ey zübde-i bi-payân, ey âlem-i kevbebe, ey mebde-i bi-rücû!
Sensin mazhâr-i kudret ol server-i hilkâtte
Bir güneş doğdu göklerde, bin güneşler doğdu hikmette
Nûrun zuhûrunda rûh-ı mücerret sensin, sensin ruh-ı müşahhas cevher-i şulede.
Sen Nûn'daki bir nokta, sen rûhtaki bi-vücûd,
Belirir cümle şuun, ayânsın her zerrede.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta