Doksan yıl ağladın, göremediler.
Secdeye hasrettin sen Ayasofya.
Kanatların kırık, bilemediler.
Uçmayı bekledin sen Ayasofya.
Fatih’in mirası yitik ellerde.
Yıllarca mahzundun kendi ülkende.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta