Ayasofya, sen sırsın bir ümmete malolmuş,
Sırrını bilmeyenin yürek dili lalolmuş.
Sır ki gönülden dile gelir, gözlerden taşar
Bıraksan deli gönlü dağlar, tepeler aşar.
Şerhe muhtaç nazarlar inletir taşlarını
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta