Ayasofya'm yine hüzünlü duruyorsun,
Seni kurtaracak bir Fatih olmalı,
Seni saran bu zincirler kırılıp açılmalı,
Sen sus ey bülbül, bir gün gülecek Ayasofya’m.
Okunuyordu ezani Muhammedîye,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta