Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne fahişeliğim yeter sana
ne sen doyarsın kirli sofralarda..!
çok duyarlı bir geliş ve böyle bir ünlem... çok hoş.. çok hoş.. sevgiler -cumhur boratav-
Bodrumda siir bir baska yaziliyor sanki. Sanki bir baska tad mi katiyor havasi ne:)) Kutlarim dost
güzel olmuş gerçekten :)
İçimde hiç bir şey yok
kaçma..!
gel karşıma yaşam.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta