Bazen bir bahar dalı gibi çiçek açtık,
Bazen fırtınada savrulan kuru bir yaprak...
Mutluluğu paylaştık soframızda,
Acıyı ise tek başımıza sağaltmaya çalıştık.
Yol uzun, menzil çetin,
Biz bu yola hep "insan" diyerek çıktık.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta