Eskilerin bir lafı vardır bilir misin?
Göz görmeyince
Gönül katlanırmış derler.
Katlanıyordu o yürek.
Başarıyordu, az kalmıştı.
Yine sinsice girdin içime.
Duygularıma,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ayakta kalmışsan yeter yenmesen de olur...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta