Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Gitmek için, bir çift ayak ve adımlar gerçekten de, gerekli midir?
Ben ki; gidişleri yazmayacağım artık...
Sormayacağım, nerde ve kiminlesn diye...
Çünkü sen ve ben;
Hiç gidemeyeceğimiz tek yerde olacağız, her zaman...
Her daim;
Sevgim, saygım ve fiddareyn saadetler duamla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta