Ayaklarımı kana batmış görüyorum
Ayaklarımı
Ne zaman ayaklarıma baksam,
Kan deryasında boğuluyorum
Ne zaman gözlerimi kapatsam,
Uykularım kurşun olmuş gecelerime
Hakkım yokmuş gibi uyumaya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tekrarlar ayrı bir estetik vermiş..Tebrikler
gereksiz tekrarlar bogmuş şiiri..
başarılar dilerim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta