Ölmüş o, ayrı düşmüş sürüden,
ayakları dışarda örtüden.
Ölmüş herkes gibi ölen insan,
Yalnız ayaklar kalmış yaşayan.
Ardından ölüme düşen başın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sürüden ayrı kalıp öldürülen(!) ya da kendini öldüren(!) insanın yalnızlığıdır anlatılan..
.Herkes yaşamak için bir sürünün(!) içinde değil midir..!
Zor olan tek başına yaşamaktır..Bir deneyin isterseniz..anlarsınız....'Yalnız ayaklarınız yaşar.'..gerçekten..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta