dolmuş bekliyordu
yorgun ayakları
ayaklar
ne çok şey
taşıyorlar onca yıl
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ayaklar bedenin hammalıdır....ancak....
vay akılsız beyin taşıyan ayakların haline...
Sevgiyle......fikriyatımızı artırdı...
düşünceler almasın ellerini...bırak elllerini,tutuşsun eller...bahti...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta