Kefilsiz bir hayatın
kayıp çocukları gibi
küskün şehrin sokakları
tutunacak yeri yok belli
habersiz geldi ayrılık
kusura bakma ruhum biraz dağınık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yaşamda bazen 'U' dönüşü yapmıyormuyuz neresinden dönersen karın hesabıyla... Ve bazende Ayak üstü merhaba ile hoşçakal arası iki dakika sürüyor aşk...
Saygılar.
Yorumlarınız içinde sevgiler Cemile hanım
YA$ANMI$LIKLAR AYAKALTI SEHPASI OLUR ÇOGU ZAMAN ... TEBRIKLER SAYGILAR SELAMLAR
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta