pencereden dışarı kartal bakışıyla baktım.
sessiz sensiz ve suskundu bu şehir.
dolunayın parlaklığıyla ayakizlerin vardı.
şehrimde.
hafif bir tebessüm yeşerdi yüzümde görünce ayak izlerini.
masum bakışların karşı duvardan bakıyordu bana.
ay hala şevhetle parlıyordu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hey xalo murat harikasın
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta