Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bazen kendimizden kaçarız, bazende kendimize kavuşmak için izler süreriz; kaçarken ip ucu bıraktıysak ne ala, yoksa araki bulasın, ya başka kollarda ya başka bir baharda yada yerin yedi kat altında... bence kaçmadan bir kez daha düşünmek lazım... sevgiyle GM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta