Bir garip isyanın peşine düştüm:
Şehir soğuk,
Gölgeler ırmakların sesini içiyordu
Ayakları üşüyordu hayat sahnesinde
Parantezi beyaza açılmış bir kızın...
Aya ayna tutup gördüm kendimi:
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta