Ay Yüzünün Nuru Şiiri - Gökhan Öztürk 3

​Kamer kıskanır nûrunu, baksa şems hicab eyler,
Gül yüzündeki ter damlası, miski rüsvay eyler.
Öyle bir cemal ki Ya Rab, gören hayran kalır,
Bakışınla cihanda, karanlıklar canlanır.

​Alnındaki o izzet, sanki fecrin müjdesi,
Lisanından dökülen, hidayetin gür sesi.
Kaşların yay misali, kirpiklerin birer ok,
Bu dünyada Senin gibi, bir eşin benzerin yok.

​Yanağında bir huzur, dudağında tebessüm,
Seni görmek dileyen, feda eder ömrün tüm.
Gözlerinde süzülen, o derin şefkat seli,
Okşar tüm kainatı, sanki bir rahmet eli.

​Ey güzeller güzeli, ey canların cananı,
Nûrunla aydınlattın, bu kapkara zamanı.
Sana selam olsun ey, vech-i pür-enver Nebi,
Yanan kalplerimizin, sensin tek tek tabibi.

Gökhan Öztürk