Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Huzur veren şiirdi; can gönül sağ olsun... 10 puan +ant. Sevgide kalın...
Çok güzel bir çalışma yürek sesiniz eksık olmasın tebrikler
Yusuf bey.
Dalgalandıkça semada ihtişamın,selam verir uçan kuşlar/
Dosta gülen yüzün,düşmana çatılır heybetli o hilal kaşlar/
Anadolu dan kopar hıçkırıklar,sana akar gururlu göz yaşlar/
___Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım.
Hoş seda ile çınlarken minarelerde beş vakit ezan sesi/
Varlığına güvenir bu yüce millet,huzurla verir son nefesi/
Arkada kalmaz gözü,emanet sancağı ecdat'tan alır yenisi/
___Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım
Bu toplakların her karışında şehit kanı vardır. bu yüzden hep dalgalanacak inşallah bu bayrak. anlamı ve anlatımıyla fevkalede. kaleminiz daim olsun.
Ay -Yıldızım. Gayet manidar bir şiir. Bugün okunan ezanlar bugün yaşanan hürriyet ve özgürlük BU YÜCE BAYRAĞIN altında gerçekleşiyor.Sade şiiriniz için kutluyorum. Sağlıcakla kalınız.
Ay Yıldızım
Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım/
Sana yan bakana asla geçit vermez,ne oğul ne kızım/
Albayrak dalgalanırken gönderde,barınamaz hiç bir izm/
___Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım.
Dalgalandığın o göklerdeki gölgendir bu vatan/
Nöbet tutan mehmetcikler,şehitler bağrında yatan/
Mübarek bu vatanımda yaşayamaz seni aldatan/
___Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım.
Minnet borcumuzdur,sana renk veren şehit kanına/
Bu vatana göz dikenin gayesi asla kalmaz yanına/
Can verir can alır,yan baktırmaz namusuna cananına/
___Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım.
Dalgalandıkça semada ihtişamın,selam verir uçan kuşlar/
Dosta gülen yüzün,düşmana çatılır o heybetli hilal kaşlar/
Anadolu dan kopar hıçkırıklar,sana akar gururlu göz yaşlar/
___Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım.
Hoş seda ile çınlarken minarelerin de beş vakit ezan sesi/
Varlığına güvenir bu yüce millet,huzurla verir son nefesi/
Arkada kalmaz gözü,emanet sancağı ecdat'tan alır yenisi/
___Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım
Yusuf Yıldırım
Kutlarım Yusuf bey.Başarılarınız daim olsun.Selam ve dua ile
Evet... Bu ülke yüzbinlerce şehidin kanı ile var oldu. Ve başka ülkemiz yok. Bunun bilinciyle.... saygılar...
Hoş seda ile çınlarken minarelerin de beş vakit ezan sesi/
Varlığına güvenir bu yüce millet,huzurla verir son nefesi/
Arkada kalmaz gözü,ecdattan emanet sancağı alır yenisi/
___Bu topraklar senin gölgende huzur bulur,Ay Yıldızım...
SİZ SÖYLENECEK EN GÜZEL KELİMELERİ SÖYLEMİŞSİNİZ ZATEN BİZEDE BU GÜZEL ŞİİRİ YAZANI KUTLAMAK DÜŞÜYOR TEBRİKLER.....
Tebrikler Üstad!
Allah c.c. ezan sesimizi, hür nefesimizi ve ay yıldızımızı başımızın üstünden eksik etmesin.
Ruhlarımıza gıda veren tesirli ve hamasi bir şiirdi.
Kaleminiz var olsun.
100+anto..
Selam ve dua ile..
Tebrik ederim üstadım Kaleminiz yine konuşmuş tabiki konuşturan güçlü yüreğinizin sesi dir ellerinize yüreğinize kaleminize sağlık yüreğiniz güçlü kaleminiz daim olsun nice güzellikler güzel paylaşımlar sizlerin kaleminden çıksın 10 + puan
Ay Yıldızım
Bu topraklar senin gölgenle var olur,Ay Yıldızım/
Sana yan bakana geçit vermez ne oğul ne kızım/
Albayrak dalgalanır semada,barınmaz hiçbir izm/
___Bu topraklar senin gölgenle var olur,Ay Yıldızım.
Dalgalandığın göklerdeki gölgendir bu vatan/
Nöbette Mehmetcik,şehitlerdir bağrında yatan/
Mübarek bu vatanımda yaşayamaz seni aldatan/
___Bu topraklar senin gölgende var olur,Ay Yıldızım.
Minnet borcumuzdur,sana renk veren şehit kanına/
Bu vatana göz dikenin gayesi asla kalmaz yanına/
Can verir can alır,yan baktırmaz namusuna cananına/
___Bu topraklar senin gölgende var olur,Ay Yıldızım.
Yusuf Yıldırım
Vatan sevgisiyle, cenk ruhuyla yazilmis harika bir siir...
Tebrikler Yusuf hocam, tam puanimla listeme ekliyorum, cok begendim, yüreginize saglik...
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta