Gece vakti, penceremden Ay'a bakarken,
Seni gördüm Ay'in yüzünde...
Gülümsüyordun bana...
Ay bana Seni anlatiyordu,
tüm hazinelerinle;
isildiyordun yüzüme,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta