Gülüm, yüreği buruk, zeytin gözlüm.
Yaşamak, avuç içinde toprak biriktirip,
Ayrılığa çamur atmak değil!
Kaç zaman taşır insan, bu yükü omuzlarında.
Yaşamak duvarların ardında,
Sonsuzluğa haykırmak değil.
Daha kaç buhran yeşerecek,
Gözyaşlarınla suladığın çorak topraklarda.
Gülüm, yüreği bahar, gül kokulum.
Sensizlik, tek gözlü odada,
Penceresiz yaşamak gibi.
Daha kaç fırtınalı,
Yağmurlu günlere göğüs gerer,
Sensizlik, küreği kırılmış tekneyle,
Yelkensiz dolaşmak gibi.
Daha kaç ayaz geçirir, umut.
Ümit Görcan
Kayıt Tarihi : 15.3.2023 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!