Yalındı güneşim, ay perdelemişti.
Soğuktu aydınlığı, kışa doğmuştu,
Gözlerden değil, dünyadan ıraktı hayalelleri.
Zemheri, bakışı
Ümit vermemişti, bahara
Ayazda çiçeği yanmasın diye,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




kimbilir belki bulunur birgün...hoştu şiire konukluğum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta