Yalındı güneşim, ay perdelemişti.
Soğuktu aydınlığı, kışa doğmuştu,
Gözlerden değil, dünyadan ıraktı hayalelleri.
Zemheri, bakışı
Ümit vermemişti, bahara
Ayazda çiçeği yanmasın diye,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




kimbilir belki bulunur birgün...hoştu şiire konukluğum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta