Yakamoz ol her gece, gönül gölümde parla,
Güneş gurup ederken, geceme ay gibi doğ.
Günde yirmi dört defa her dem beni hatırla,
Şöyle candan kucakla, beni mutluluğa boğ.
Sen geldin uyandırdın, kaçtı gönül uykusu,
Ay parçam can parçamsın, sen gönlümün uydusu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta