Ana qəlbi övlad üçün mayakdır,
Gecələr də dinclik bilmir, oyaqdır.
Nə yaxşı ki atan mənə dayaqdır.
Niyə belə namərd çıxdın, ay oğul.
Nahaq idin sən, haqq ilə döyüşdün,
Pis aşıq tək ustadınla döyüşdün.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta