Üşüyorum, bir gece sessizliği,
Bir dağ yamacı, bir göl kıyısı
Su mahzun, ateş bahtiyar
Çağır beni şehrin öte yakasından
Kurak topraklarında çiçekler açan diyar
Çıkıp geleceğim o hasret ülkesinden
Yeter ki bir fısıltı sevgili, essin sesinden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta