Çoktan ay ışıklarını yaktı bile -bak karlar da erimiş yağıyor!
Ama inanma sen,o hep oyun bahçesinde hiç büyümeyen bir çocuktur.
Aşk sözlerine kanacak bir kalp arıyor,sevgisini sunuyor güneş kadar sıcak.
Sonra uçurtmanın ucuna seni takıyor,ve elindeki ipi bir kuşu azat eder gibi bırakıyor.
İyilik olsun diye değil ya,ya da özgür ol diye, değil ya
Sen rüzgara takılan bir yaprak ol istiyor,parçalan böyle büsbütünken diyor,
Dağ taş çarpsın da öl!
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta