Geceydi
Ve hafiften yağmur çiseliyordu
Karanlık sokakların
Mahzun yanlızlıklarına;
Karanlık ve mahzun
Birbiri ile ezelden beraberlik içindelermiş hissi veren iki kelime,
Tabi ki ucunda yalnızlık olduğunda...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bir cinayetin anotomisi gibi giderken şiir, sevginin öldürülemeyeceği noktasında son buluyor ve finalde can buluyor yine sevgi.
Seven gönlüne, kalemine sağlık sevgili Serkan.
Şiirleriniz farkedilir bir biçimde bütünlük arz ediyor.
Sanki hep aynı kişiye yazılmış gibi.En azından bir çoğu.Yanılıyormuyum?
HİÇ ÖLMESİN DEDİN
ÖLMÜŞ BİLE SERKANCIM
ÖLMESİN İSTİYORSAN
HER GÜN ANMALISIN CANIM :)
YÜREKTEN GELEN BU DİZELER İÇİN TEBRİKLER. KUTLUYORUM ŞAİRİ
Çokkk güzell..Tebrikler..Sevgiyle..
Sonra farkına vardı ki
Biz ayrılamayız
Ne ay ışığında ne de çiseleyen yağmurda...
Sevenler,her şeye ragmen ayrılamazlar şairim.
Bu güzel şiirini kutlar,tebrik ederim.
Mustafa Yiğit/Adana
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta