ruhum saplanmışken kör karanlığa
yollarda gözlerim ay ışığını
kaybolur tasası taşıdığımda
koynumda gizlerim ay ışığını
hasret boynumda testere yular
bir açsam kalbimi ıstırab dolar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Yüreğiniz ve kaleminiz kırılmasın, daima
çağlasın.
İnci Germenliler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta