Ay'ın Sessizliği Şiiri - Yorumlar

Duvarın dibine tünemiş kuşların sessizliği bu
Her akşam üstü bir parça yaşamaya direttiğim şey bu.

Aşk’ı kendimden uzaklaştırıp aşksız kalmaya mecbur olduğum bir acıyla demleniyorum yine.
Ve sen uzaklığın koynunda bir bebek gibi uyurken aslında ben kuşların sessizliğine ekmek kırıntıları bölüyorum içimden.
Kendime benzemeyen bir adamla her gece kavga edip yabancılaşıyorum hayata.
Bir parçası senden ibaret koca bir yaşamda kendimden iz bulamadığımı sır olarak saklıyorum.