Ormanın birinde bir kelebek yaşardı.
İnce, narin kanatlı.
Hep seyrederdi o bembeyaz, parlak ayı.
Bir de gülümseyen gözleriyle ona baktı mı,
Yoktu ondan şanslısı.
Geceler onun sabahıydı.
Kollarını uzatır ona doğru uçardı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta