geçmiş düşüm çocuksu yüzüm yürek kıpırtım
aybikem
derin mavide bir kuştun kondun düşlerimizin içine
sesin bozdu sessizliğimizi
hayatımızı kavuran güzdü yokluğun,
sen geldin yağdın yüreklerimize
filizlenen çiçekler değildi ıslaklığın ardından
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta